Tanie płytki na taras w Castoramie – jak wybrać najlepsze?
Tanie płytki na taras z marketu, także Castoramy, mogą być dobrym wyborem, ale oszczędność nie powinna dotyczyć parametrów technicznych. Na zewnątrz liczą się przede wszystkim mrozoodporność, niska nasiąkliwość i antypoślizgowość. Przy płytkach II lub III gatunku trzeba też uwzględnić możliwe wady, brak pełnej ochrony gwarancyjnej oraz większy zapas materiału.
Jakie płytki nadają się na taras?
Taras jest narażony na deszcz, śnieg, mróz, intensywne słońce i częste zmiany temperatury. Dlatego produkt przeznaczony wyłącznie do wnętrz może szybko popękać albo stracić swoje właściwości. Szczególnie nie nadaje się do tego zwykła glazura ścienna, nawet jeśli wygląda podobnie do gresu.
Najczęściej wybiera się gres mrozoodporny, ponieważ jest twardy i ma małą nasiąkliwość. Przed zakupem sprawdź jednak nie tylko nazwę materiału, lecz także dane na opakowaniu lub karcie produktu. Najważniejsze parametry to:
- Mrozoodporność – płytka powinna być wyraźnie przeznaczona do stosowania na zewnątrz. Oznacza to odporność na cykle zamarzania i odmarzania.
- Nasiąkliwość – dla gresu mrozoodpornego często wskazuje się wartość poniżej 0,5%. Im mniej wody wnika w płytkę, tym mniejsze ryzyko uszkodzeń podczas mrozu.
- Antypoślizgowość – na odkrytym tarasie szukaj co najmniej klasy R10, a przy większym narażeniu na wodę lub śnieg rozważ wyższą klasę.
- Odporność na ścieranie – parametr PEI ma znaczenie zwłaszcza na tarasie intensywnie użytkowanym, gdzie piasek może działać jak materiał ścierny.
Jeżeli na etykiecie brakuje informacji o mrozoodporności albo zastosowaniu zewnętrznym, niska cena nie uzasadnia zakupu. Wymiana popękanej okładziny i ponowne przygotowanie podłoża zwykle kosztują więcej niż wybór właściwego produktu od początku.
Czy warto kupować płytki II lub III gatunku?
Płytki II gatunku mogą mieć wady, przez które nie zostały zakwalifikowane jako pełnowartościowy produkt pierwszego gatunku. Spotyka się między innymi drobne ubytki, nakłucia, krzywizny boków, różnice kalibracji i odcieni. W przypadku III gatunku skala lub liczba niedoskonałości może być jeszcze większa.
Nie istnieje jedna uniwersalna klasyfikacja określająca, jaką dokładnie wadę musi mieć płytka, aby trafić do niższego gatunku. Kryteria ustala producent w ramach własnej normy wewnątrzzakładowej. Dlatego dwie partie oznaczone jako II gatunek mogą różnić się wyglądem i łatwością układania.
| Cecha | I gatunek | II/III gatunek (outlet) |
|---|---|---|
| Gwarancja | Standardowa ochrona zgodnie z warunkami sprzedaży | Może nie obejmować wad, które były podstawą obniżenia gatunku |
| Równość wymiarów | Zwykle mniejsze odchylenia i łatwiejsze dopasowanie | Możliwe krzywizny oraz różnice kalibracji |
| Odcień | Partia jest zazwyczaj sortowana pod względem tonalności | W jednym zakupie mogą wystąpić różne odcienie |
| Cena | Wyższa | Niższa, ale możliwy jest większy odrzut i koszt układania |
Największe ryzyko nie dotyczy samego wyglądu, lecz powtarzalności wymiarów i stanu całej partii. Krzywe płytki wymagają dokładniejszej selekcji, a różnice odcieni mogą być widoczne na dużej powierzchni. Oszczędność na zakupie może więc zostać częściowo zniwelowana przez większą ilość odpadów, dłuższą pracę glazurnika albo konieczność dokupienia materiału z innej partii.
Jak sprawdzić tanie płytki przed zakupem?
W sklepie stacjonarnym nie ograniczaj się do obejrzenia jednej sztuki. Przy płytkach outletowych liczy się stan całego opakowania i zgodność partii. Przed zakupem sprawdź:
- oznaczenie partii, odcień i kalibrację na opakowaniach,
- czy kartony nie są rozerwane, zawilgocone albo wyraźnie uszkodzone,
- po otwarciu opakowania, czy nie ma pęknięć, głębokich ubytków i wyszczerbień,
- czy krawędzie są proste, a płytki nie wykazują wyraźnej krzywizny po przyłożeniu do siebie.
Przy zakupie większej liczby paczek dopilnuj, aby pochodziły z tej samej partii. Różne partie mogą mieć inną tonalność nawet wtedy, gdy wzór i nazwa produktu pozostają takie same.
Jak obliczyć zapas materiału?
W przypadku II lub III gatunku nie zamawiaj dokładnie tylu metrów kwadratowych, ile ma taras. Część sztuk może nie nadawać się do widocznych miejsc albo do cięcia. Przyjmij następujący sposób obliczenia:
- Zmierz powierzchnię tarasu i wyraź wynik w metrach kwadratowych.
- Dodaj 15–20% zapasu do obliczonej powierzchni.
- Podczas układania odłóż płytki z głębokimi pęknięciami, dużymi ubytkami lub wyraźnie innym odcieniem.
- Zachowaj kilka najlepszych sztuk na ewentualne późniejsze naprawy.
Przykładowo, przy tarasie o powierzchni 20 m² zakup powinien obejmować około 23–24 m² materiału. Przy regularnych płytkach pierwszego gatunku zapas bywa mniejszy, lecz zależy od układu i liczby cięć. W przypadku outletu dodatkowy margines chroni przed sytuacją, w której po odrzuceniu wadliwych sztuk zabraknie materiału.
Kiedy wybrać tańsze płytki, a kiedy I gatunek?
Outlet może mieć sens na małym, mniej reprezentacyjnym tarasie, jeśli potrafisz samodzielnie selekcjonować materiał i akceptujesz niewielkie różnice wizualne. Przed zakupem upewnij się jednak, że konkretne płytki nadal są mrozoodporne, mają niską nasiąkliwość i bezpieczną klasę antypoślizgową.
Na dużym tarasie, przy intensywnym użytkowaniu, silnym zawilgoceniu lub wysokich wymaganiach estetycznych bezpieczniejszym wyborem będzie I gatunek. Wyższa cena zakupu daje zwykle bardziej przewidywalną kalibrację, jednolity odcień i mniejsze ryzyko dodatkowych kosztów. Tanie płytki na taras Castorama lub z podobnego marketu są warte rozważenia tylko wtedy, gdy niska cena nie wynika z pominięcia wymagań potrzebnych do bezpiecznego zastosowania na zewnątrz.
Czytaj dalej w tym dziale
