Realizacja placu zabaw bardzo rzadko kończy się dokładnie tak, jak zakładano na etapie projektu. W teorii wszystko się zgadza: budżet policzony, urządzenia dobrane, termin napięty, ale realny problem zaczyna się dopiero wtedy, gdy plac zabaw dla dzieci trafia do codziennego użytkowania. Właśnie wtedy wychodzą na jaw decyzje, które „na papierze” wyglądały rozsądnie, a w praktyce generują koszty, ryzyko i odpowiedzialność po stronie inwestora lub zarządcy. I nie chodzi tu o pojedyncze detale, tylko o powtarzalne błędy, które w branży wciąż się zdarzają.
Dlaczego plac zabaw projektowany bez norm to problem od pierwszego dnia?
Jednym z najczęstszych błędów jest projektowanie placu zabaw bez realnego odniesienia do norm PN-EN 1176 i PN-EN 1177. Czasem normy są „gdzieś w tle”, czasem zakłada się, że producent wszystko już przewidział. W praktyce wygląda to tak, że strefy bezpieczeństwa są zbyt małe, urządzenia ustawione za blisko siebie, a nawierzchnia nie odpowiada rzeczywistej wysokości swobodnego upadku. Formalnie plac zabaw istnieje, ale wystarczy pierwszy audyt lub kontrola, żeby pojawiły się zalecenia korekt, które oznaczają dodatkowe prace i koszty.
Jeśli planowany jest plac zabaw lub place zabaw dla dzieci, warto sprawdzić te realizowane we współpracy z Miejski Market, dostępne pod adresem https://www.miejskimarket.pl/.
Jak nieodpowiednie urządzenia skracają żywotność placu zabaw dla dzieci?
Nie każdy zdaje sobie sprawę, że place zabaw dla dzieci w przestrzeni publicznej pracują znacznie intensywniej niż zestawy montowane na terenach prywatnych. Kilkadziesiąt, a czasem kilkaset dzieci dziennie to zupełnie inne obciążenia. Jeśli konstrukcja opiera się na słabych łącznikach, cienkich profilach lub materiałach niskiej odporności na UV i wilgoć, zużycie pojawia się szybciej, niż zakłada producent. Wtedy zaczynają się drobne naprawy, wyłączanie elementów z użytkowania, a w dłuższej perspektywie – konieczność wymiany całych modułów. Oszczędność z zakupu znika bardzo szybko.
Kiedy nawierzchnia placu zabaw staje się najsłabszym ogniwem?
Nawierzchnia to temat, który często jest traktowany po macoszemu. Czasem dlatego, że „zostanie coś z budżetu”, czasem dlatego, że wizualnie wszystko wygląda poprawnie. Problem w tym, że nawierzchnia placu zabaw powinna być dobrana pod konkretne parametry techniczne, a nie pod kolor czy grubość „na oko”. Brak badań HIC, źle przygotowane podłoże lub niewłaściwe odwodnienie sprawiają, że właściwości amortyzujące z czasem po prostu znikają. A wtedy plac zabaw dla dzieci formalnie spełnia swoją funkcję, ale realnie przestaje chronić użytkowników.
Dlaczego brak przeglądów i dokumentacji wraca przy pierwszym problemie?
W praktyce wygląda to tak: po odbiorze technicznym temat placu zabaw schodzi na dalszy plan. Przeglądy są odkładane, dokumentacja prowadzona nieregularnie, drobne usterki usuwane „na bieżąco”, bez śladu w protokołach. Do momentu, aż pojawi się zdarzenie niepożądane. Wtedy brak harmonogramów kontroli, zapisów serwisowych i potwierdzeń zgodności z normami staje się realnym problemem prawnym, a nie tylko formalnością. Zarządca zostaje z odpowiedzialnością, której można było łatwo uniknąć.
Jak uniknąć błędów przy realizacji placu zabaw i nie poprawiać wszystkiego po latach?
Prawda jest taka, że dobrze zaplanowany plac zabaw zaczyna się dużo wcześniej niż montaż urządzeń. Kluczowe jest myślenie długoterminowe: trwałość konstrukcji, dostępność części zamiennych, realne koszty serwisu i zgodność z aktualnymi normami. W praktyce oznacza to współpracę z dostawcą, który zna realia eksploatacji, a nie tylko katalogowe parametry.
Artykuł sponsorowany
