Płytki tarasowe zewnętrzne antypoślizgowe – jak wybrać najlepsze?

Na przydomowy taras najczęściej najlepiej wybrać gres o klasie antypoślizgowości R10, nasiąkliwości nie większej niż 0,5% i odporności na ścieranie co najmniej PEI 3. Taki zestaw łączy bezpieczeństwo po deszczu, odporność na mróz oraz łatwiejsze czyszczenie niż w przypadku bardzo agresywnie strukturyzowanych płytek.

Klasa antypoślizgowości R – co oznacza?

Oznaczenie R opisuje odporność na poślizg podczas chodzenia w obuwiu. Skala obejmuje klasy od R9 do R13. Im wyższa wartość, tym większa przyczepność powierzchni, ale zwykle także trudniejsze usuwanie piasku i zabrudzeń z faktury.

R10 jest zwykle najrozsądniejszym wyborem na taras przy domu. Klasy R12 i R13 projektuje się z myślą o obiektach przemysłowych, basenach lub miejscach o bardzo dużym natężeniu ruchu. Ich mocno profilowana powierzchnia może zatrzymywać brud, dlatego nie zapewnia automatycznie większego komfortu w codziennym użytkowaniu.

Trzeba też odróżnić klasę R od oznaczeń A, B i C. R dotyczy chodzenia w obuwiu, natomiast A, B i C opisują przyczepność podczas chodzenia boso, szczególnie na mokrej powierzchni. Na tarasie używanym przy basenie lub w miejscu, gdzie często chodzi się bez butów, warto sprawdzić oba parametry. Sama klasa R nie odpowiada na pytanie o bezpieczeństwo bosej stopy.

Jakie parametry sprawdzić poza antypoślizgowością?

Przy wyborze płytek tarasowych zewnętrznych antypoślizgowych nie należy ograniczać się do jednego oznaczenia. O trwałości nawierzchni decydują również nasiąkliwość, odporność na ścieranie i reakcja na zabrudzenia oraz środki chemiczne. Najważniejsze dane techniczne to:

• Nasiąkliwość wodna – dla gresu przeznaczonego na zewnątrz powinna wynosić nie więcej niż 0,5%. Niska porowatość ogranicza wnikanie wody, która podczas mrozu mogłaby zamarzać w materiale i powodować jego uszkodzenia.
• Mrozoodporność – powinna być potwierdzona w dokumentacji produktu. Sama nazwa „płytka zewnętrzna” nie zastępuje sprawdzenia parametrów technicznych.
• Klasa PEI – określa odporność szkliwa na ścieranie. Na balkon i typowy taras wystarcza zwykle PEI 3, natomiast przy intensywnym ruchu, piasku lub ciemnej, błyszczącej powierzchni można rozważyć PEI 4.
• Odporność na plamienie i chemię – wyższa klasa odporności na plamy ułatwia usuwanie błota, liści, tłuszczu i zabrudzeń po grillowaniu.

W przypadku gresu klasa PEI dotyczy przede wszystkim powierzchni szkliwionej. Dla gresu nieszkliwionego stosuje się ocenę odporności na ścieranie wgłębne, dlatego parametry należy odczytywać zgodnie z kartą techniczną konkretnego produktu.

Gres czy inny materiał na taras?

Gres jest standardowym materiałem na zewnętrzne nawierzchnie ceramiczne, ponieważ ma zwartą strukturę i niską nasiąkliwość. Dzięki temu lepiej znosi deszcz, śnieg, mróz i zmiany temperatur niż wiele zwykłych płytek ceramicznych. W praktyce łatwiej też utrzymać go w czystości, ponieważ zabrudzenia mają mniejszą możliwość wnikania w powierzchnię.

Klinkier oraz inne płytki ceramiczne również mogą być przeznaczone na zewnątrz, ale nie należy oceniać ich wyłącznie po wyglądzie. Trzeba sprawdzić nasiąkliwość, mrozoodporność, antypoślizgowość i odporność na ścieranie. Materiał bez potwierdzonych parametrów zewnętrznych może szybko stracić właściwości pod wpływem wilgoci i niskich temperatur.

Strukturalna powierzchnia nie oznacza automatycznie, że płytka będzie niemożliwa do umycia. Znaczenie ma rodzaj faktury. Delikatne, równomierne wykończenie zwykle pozwala zachować przyczepność bez tworzenia głębokich zagłębień, w których gromadzą się piasek i błoto. Bardzo wyraźne profile mogą natomiast wymagać częstszego szczotkowania.

Format także powinien wynikać z miejsca zastosowania. Większe płytki ograniczają liczbę spoin, lecz wymagają stabilnego i równego podłoża. Mniejsze formaty łatwiej dopasować do załamań oraz niewielkich balkonów. Przy podjeździe, ciężkich donicach lub masywnych meblach można rozważyć płyty tarasowe o grubości 2 cm, ale ich dopuszczalne zastosowanie i sposób ułożenia zawsze powinny wynikać z dokumentacji producenta.

Co sprawdzić przed zakupem?

Przed zamówieniem płytek porównaj informacje z karty technicznej i dopasuj je do konkretnego miejsca. Najważniejsze punkty obejmują:

• Klasa R – na typowy przydomowy taras zwykle wybierz R10, a przy strefie użytkowanej boso sprawdź również klasę A, B lub C.
• Nasiąkliwość – upewnij się, że wynosi nie więcej niż 0,5% i że produkt jest przeznaczony do warunków mrozowych.
• Klasa PEI – przy zwykłym użytkowaniu wystarczy najczęściej PEI 3, a przy większym ruchu lub intensywnym zabrudzeniu warto rozważyć PEI 4.
• Rodzaj i głębokość faktury – wybierz powierzchnię zapewniającą przyczepność, ale możliwą do umycia zwykłymi metodami.
• Przeznaczenie strefy – balkon, taras, ścieżka ogrodowa i podjazd mogą wymagać innych parametrów oraz innej grubości płyty.

Najbezpieczniejszym punktem wyjścia dla większości domowych realizacji jest mrozoodporny gres o nasiąkliwości do 0,5%, klasie R10 i odporności na ścieranie co najmniej PEI 3. Jeśli taras znajduje się przy basenie, jest intensywnie użytkowany albo będzie narażony na duże obciążenia, dodatkowe wymagania trzeba dobrać do tych warunków zamiast automatycznie wybierać najwyższą klasę antypoślizgowości.