Bloczek tarasowy – zastosowanie, montaż, wymiary

Bloczek tarasowy to w praktyce zwykły bloczek betonowy ustawiony jako punktowe podparcie legara. Sprawdza się przy budowie tarasu na przygotowanym gruncie, ale nie zastępuje fundamentu na terenie niestabilnym ani podmokłym. Liczbę bloczków wylicza się z układu legarów, a nie z powierzchni tarasu.

Kiedy bloczek tarasowy ma zastosowanie?

Bloczek betonowy stosuje się wtedy, gdy taras drewniany powstaje bezpośrednio na ziemi, trawniku lub innym gruncie. Na bloczkach opierają się legary, czyli elementy tworzące podkonstrukcję pod deski. W praktyce między betonem a drewnem znajduje się jeszcze kątownik albo podkładka izolacyjna.

Bloczek nie jest fundamentem głębokim. Stabilizuje konstrukcję punktowo, dlatego może pracować prawidłowo tylko na odpowiednio przygotowanym i zagęszczonym podłożu. Na świeżym nasypie, gruncie nasiąkającym wodą lub terenie podatnym na osiadanie potrzebne mogą być słupki albo stopy betonowe. Ich dobór wymaga oceny warunków gruntowych.

Jeżeli taras stoi na istniejącej wylewce, kostce brukowej lub płytkach, bloczki zwykle nie są potrzebne. W takich miejscach legary układa się na podkładkach dystansowych, wspornikach regulowanych albo kątownikach zamocowanych do twardego podłoża. Wspornik regulowany nie powinien stać bezpośrednio na trawie ani ziemi.

Jak przygotować podłoże pod bloczki?

Najwięcej problemów z tarasem nie wynika z samego bloczka, lecz z jego ustawienia na niewłaściwym podłożu. Bloczek położony na luźnej ziemi może z czasem osiąść, a razem z nim opadnie część konstrukcji. Warstwę pod bloczkami należy przygotować w następującej kolejności:

• Usuń humus, trawę, korzenie i luźną warstwę ziemi z obszaru przeznaczonego pod taras.
• Zagęść grunt rodzimy, ponieważ to on przejmuje obciążenie z podsypki i bloczków.
• Rozłóż geowłókninę, która ogranicza przerastanie roślin oraz mieszanie się gruntu z podsypką.
• Wykonaj i wyrównaj podsypkę piaskową lub żwirową, na której ustawisz bloczki.
• Sprawdź poziom oraz stabilność podłoża przed rozpoczęciem montażu podkonstrukcji.

Geowłóknina nie zastępuje zagęszczenia. Sama włóknina i bloczki ułożone na trawie nie tworzą stabilnej podstawy. Na świeżych nasypach lub terenach, które nasiąkają po opadach, zwykłe bloczki mogą osiąść razem z podłożem.

Bloczek jest tylko punktem podparcia. O trwałości całej konstrukcji decyduje przede wszystkim stabilność warstw znajdujących się pod nim.

Jak obliczyć liczbę bloczków?

Nie stosuj prostego przelicznika liczby bloczków na metr kwadratowy. Dwa tarasy o tej samej powierzchni mogą wymagać różnej liczby podpór, ponieważ zależy ona od liczby i długości legarów oraz od tego, jaka część konstrukcji opiera się na gruncie.

Przyjmuje się, że punkty podparcia rozmieszcza się co około 50 cm w osi każdego legara. Najpierw policz wszystkie legary w ruszcie, a następnie wyznacz na każdym z nich punkty podparcia. Suma punktów odpowiada orientacyjnej liczbie bloczków. Pod każdym punktem montażowym, a więc także pod każdym kątownikiem, przypada jeden bloczek.

Przykładowo, trzy legary o długości 3 m będą wymagały innej liczby bloczków niż dwa legary o tej samej długości. Szerokość tarasu wpływa na liczbę legarów, ale sama powierzchnia nie wystarcza do wykonania poprawnego obliczenia.

Jeżeli część tarasu opiera się na istniejącej wylewce, bloczki przypadające na ten fragment można odjąć. W tej strefie legary otrzymują podparcie z wylewki, podkładek lub wsporników. Nie należy też mylić liczby bloczków z liczbą klipsów. Klipsy mocują deski do legarów, natomiast bloczki podpierają legary, więc te ilości wynikają z różnych elementów konstrukcji.

Jak zamontować legar na bloczku?

Bloczki należy najpierw ustawić w siatce zgodnej z przebiegiem legarów i dokładnie wypoziomować. Dopiero wtedy można montować łączniki oraz drewnianą podkonstrukcję. Prawidłowa kolejność wygląda tak:

1. Ustaw bloczki na przygotowanym podłożu w punktach wyznaczonych pod legary.
2. Przykręć kątowniki montażowe do bloczków, dobierając mocowanie do betonu.
3. Umieść podkładkę izolacyjną między betonem a drewnem, aby legar nie stykał się bezpośrednio z wilgotnym podłożem.
4. Ułóż legary na podkładkach i przykręć je do kątowników.
5. Sprawdź poziom całej ramy oraz jej stabilność przed zamocowaniem desek.

Alternatywnie legar może opierać się na bloczku przez odpowiednią podkładkę, bez bezpośredniego połączenia kątownikiem. Niezależnie od wariantu drewno nie powinno dotykać betonu bez warstwy oddzielającej. Podkładka ogranicza kontakt z wilgocią i pomaga zachować przerwę wentylacyjną.

Najczęstsze błędy przy bloczkach pod taras

Przed zamówieniem materiału sprawdź, czy plan uwzględnia nie tylko powierzchnię tarasu, lecz także sposób podparcia legarów. Najczęściej powtarzają się następujące błędy:

• Liczenie bloczków na podstawie metrażu zamiast liczby i długości legarów.
• Ustawianie bloczków bezpośrednio na niezagęszczonej ziemi lub trawie.
• Traktowanie geowłókniny jako zamiennika stabilnej podbudowy.
• Kładzenie legarów bezpośrednio na żwirze, ziemi albo betonie, bez podkładki izolacyjnej.
• Mylenie bloczków, które podpierają legary, z klipsami mocującymi deski.
• Ustawianie wsporników regulowanych bezpośrednio na gruncie.

Na stabilnym gruncie bloczek betonowy może być prostym i wystarczającym punktem podparcia. Gdy podłoże osiada, nasiąka wodą lub jest świeżym nasypem, potrzebne jest inne rozwiązanie fundamentowe. W takiej sytuacji przed rozpoczęciem montażu należy ocenić nośność gruntu, zamiast zwiększać liczbę bloczków.

Najważniejsza zasada jest prosta: najpierw stabilne, zagęszczone podłoże, później bloczki ustawione pod legarami co około 50 cm, a dopiero na nich izolowane i zamocowane drewno.